Eg og Mini’en – To slabbedaskar uten like…

2015-06-10 18.07.32-2

Idag har eg og Mini’en vært heima aleina… Kånå tok med seg Litlajentå på date te byen, mens me slabbedaska oss heima.. Hu sko henta dei 2 me mista hos Svigers igår, og kosa seg litt med Litlajentå..

Og det e ikkje tull ein gang… Me har ikkje gjort nåkenting, foruten å parkert i sofaen med beinå på bordet og sett “Paw Patrol” på repeat… Med ett lite avbrekk med Jake og sjørøverane…

Og det har vært heilt nydelig…

 

Gutta’s egen slabbedask dag… Ingen se har bestemt ka me har måtta gjør, spist det med ville… Frokost blanding med masse sukker, fordi me hadde ikkje melk… Me vurderte ei stund å ha Fun Light på.. Men me slo det fra oss…

Me har lekt litt, tenkte me sko ut og… Men der va det full storm og et regnvær uten like, så det gidda me ikkje… Så då gjekk me heller og la oss litt… Ein liten Cowboy strekk midt i dagen, rett og slett… Det e viktigt å kvila ut itte å ha bedrevet knallhard slabbedasking…

 

Lagde oss middag, knekkebrød med brunost… Fordi me ikkje hadde nåke aent… Kånå e og handla nå…

Før me kjørte nok ett maraton med “Paw Patrol” … Trur snart me kan an utenat, både eg og Mini’en… Jaja, eg fekk skrevet ferdig referatet fra den strabasiøse fergeturen heim da… Den tok jo heilt av … Satt rett i sikringsboksen den.. =D

 

Kånå ringte i 6 tiå å lurte på om det gjekk bra, siå hu ikkje hadde høyrt nåke… Me svara ikkje på førsta anropet, for då hadde me putekrig…

Men me tok det andra.. Me e ikkje heilt idiotar, sjøl om me har Gutta’s Dag… Ei ilter Kåna/mamma se begynne å ana ugler i mosen trenge me jo ikkje legga opp te..

 

Te kvelds blei det ein herlige nyinnkjøpt Haribo pose fra Taxfree’en… Siden brødet me hadde tatt opp ikkje va tint ennå… Eg trur me tok det opp for seint.. Det trenge gjerna litt meir enn ein halvtime på tinast opp… Kånå sa me kunne brukt Mikroen, men det hadde heilt sikkert gått te helsikke…

Så knekkbrød med Haribo Speilegg på, gjekk ner på høykant… Mini’en såg litt forsiktigt på meg.. Og lurte på om detta her va heilt itte bokå… Men på “slabbedaskenes” dag, kan me gjør ka man vil…

 

Nå sove trollet, og eg ska snart samme veien kjenne eg…

Det tar jaggu på å vær slabbedask, ser dåkke…

Ivertfall når me 2 om det…

 

Ild i torvå… Eller ikkje… ??

 

 

Her kommen ein te, rett fra arkivet…

For nå e det ikkje lenge før det e avgang te Danmark … Og Ferie… !!

Og eg har ikkje hatt tid te å skriva nåke idag, for eg har pakka i bil, sprunget ærend og skrudd på bil….. Men følg med fremover…

Nå kan det gjerna bli nåken godbiter fremover…

For Eg, Kånå og Flokken ska ut på Ekspedisjon te Danmark… Juhuu… =D

Men unna her… Litt pauseunderholdning… =D =D =D

 

 

Eg kom hjem fra jobb idag, spratt inn dørå og rett i armane på…..

Åneeei du…

Ikkje Kånå…

Men Mini’en, han e min notoriske velkomst komite…. Kvar dag .. Når eg komme heim fra jobb…

 

Prøve Kånå å snika seg foran, ja då får hu hørra kor skapet ska stå, for og sei det mildt…. !

 

Men Kånå satt foran ovnen, og forbannte seg øve kvaliteten på både ovn, ved og oppfyringspapir…

Ikkje tal om, om hu fekk fyr i ovnen… Eg har ikkje nåke problem med å forstå koffår, for hu eige jo ikkje tålmodighet…. Ikkje ett sekund ein gang…

 


(Eg fekk fyr, med ein gang… ;-D)

 

Det e jo ett under at hu egentlig har overlevd alle dei her årå med meg. For eg ska vær den fyste te å innrømma at eg ikkje alltid rir den dagen eg sala… På ein måte..

Ikkje andre dagen hellår, forsåvidt….

Eg kan godt handla inn nåke te hus, bil ellår lignande, så me sko hatt fått gjort. For så og ha det liggande te ett passande øyeblikk av arbeidslyst dukke opp…

Eg trur ikkje eg e aleina i verden der…. Ellår, eg vett eg ikkje e det..

 

Men, det meina Kånå…. ALLE andre menn te Kånene se hu kjenne, rundtomkringfallera… Gjør alltid det Kånene ber de om med ein gang…. Punktum..

 

Jojo… God dag mann, økseskaft….

 

Kall meg gjedna ein krakk men trur hu, Kånå mi.. At eg e så toskjen at ikkje eg snakka med dei her mennene te Kånene rundtomkring, ellår ??

Trur du ikkje eg har sittet der og høyrt på de når de skryte om alt de sko hatt gjort, men ikkje har gjort…

Gudhjølpe meg, eg har nå vel sjøl til og med, lagt ut om mine syndelister heima eg..  I ett godt lag med andre arbeidssky mannfolk…

Også ler me litt ilag. Mens me dela røvar historiar..

Men egentlig… Så småskjemst me litt øve kor toskjne me e…. Se gjør sånn, nesten med vilje…

 

Eg trur det e oss mannfolk sitt svar på Kånenes vondt i hodet tematikk… Når Kånå slenge nåke du ikkje lika, te deg… Og du vett at hvis du svara sånn se du har lyst å gjør, så e ragnarokk laus…

Så istede gjør me det bare ikkje…. Det Kånene vil me ska gjør… Punktum…

Ein slags “Stille Protest” mot maset te hu Kånemor…

 

Det e jo ein kjennsgjerning at det e sjelden me mannfolk får muligheten… Jaja, velge den muligheten, e vel gjerna meir korrekt å sei…

Te å sei te Kånå… Når hu plutseligt får “ild i Torvå” ein kveld, og e klar for litt heftige tigersprang i loppekasså.

At nei, eg trur ikkje eg orka ikveld, eg har vondt i hodet…

Eg vil gå så kraftigt te verks, å sei at det på ein måte ikkje får heilt den samme tyngden.

Om me mannfolk prøve det… Rett og slett…

 

Det e ett virkemiddel, se ikkje virka , på ein måte…. For oss mannfolk

 

Så derfor tar me hellår å ikkje gjør, det me egentlig sko hatt gjort…  Ja til og med gjedna det me har lovt at me sko gjør…

Fordi me e irritert på Kånå… Og synes me e kjempesmarte…

Haha, liksom, der fekk du den…..

 

Me seie jo at me ska gjør det, men så har me ein million unnskyldningar då, når me ikkje har fått gjort det…

Akkurat se Kånene har av og te. Når me mannfolk plutseligt får “ild i torvå” og e klar for litt humpi bumpi…

 

Men om me mannfolk gjedna har tenkt på at Kånene sine maktfulle avvisningar, te våre amorøse forhåpningsfulle tilnærmelsar….

 

Gjedna komme av at,  me ikkje har gjort, det me sko gjør, ellår til og med hadde lovt og gjør…

 

Nei, det trur eg ikkje me har tenkt på…..   ;D

 

 #ildiTorvå #familie #hverdag #kos #blogg #pappa

Ein Fantastrek som endte i Stjernesmell..

I går kveld,  då holdt eg på å havna i bodå.. Nesten heilt uten grunn.. Ja, eg va faktiskt utforbi og gjorde ett heilt nødvendigt ærend.. Nåke som Kånå ikkje hadde gidda å gjort tidligare, og ikkje turte å gjør igår kveld..

Nemligt å henta ved ute i Carporten..

Eg gjekk ut på trappå for og trekka litt “frisk” luft, og nyta ein kopp kaffi.. Når eg fant ut at eg burde gå å henta ein sekk ved, når eg va ferdig med kaffien og den “friska luftå”..

Det e bare ein myte det at me mannfolk ikkje kan gjør fleire ting, på ein gang..

 

I gåtå som går forbi huset e det fleire lysstolpar, men dei har vært ute av drift i fleire veker.. Så når man runda hjørna på huset e det bekmørkt.. Kånå har ringt og gitt beskjed om saken fleire ganger, og te slutt kom de på igjen..Men sjølsagt så va det mørkt som i graven igjen, 2-3 dagar ittepå..

Men det e vel sikkert nåke sånn kommune byråkrati.. De har sikkert så mye Julalys på nede ved kommune huset, at de må spara det inn andre plasser.. Vil eg tru..

Jaja, eg følte meg fram der ute i mørket og fant vedsekkane.. Og tenkte for meg sjøl at her bør ivertfall me investera i lys, når anledningen byr seg.. Men, eg rusla tebake mot inngangs dørå, og det va då dramatikken sette igang.. Kånå hadde ikkje fått med seg at eg gjekk ut, men det hadde Mini’en gjort.. Og sjølsagt vært så snill, at han hadde låst dørå itte meg..

Kånå hadde vært inne på rommet våras, og prata med Svigermor på telefonen.. Så når hu va ferdig og kom tuslande ut i stuå, la jo sjølsagt hu merke te at nåken tok i dørå..

 

Tjera vena meg..

 

Her i distriktet har det vært ein haug med innbrudd, og masse advarsler i aviså og på nett.. Om nåken tjuvradder som for og kjente på dørene rundt omkring i distriktet.. Det hadde til og med vært ein svær politi akjson, lika i nærheten av her me bur.. Så når Kånå såg at dørhåndtaket blei tatt i, gjekk hu i full unntakstilstand der inne..

Eg høyrte hu hysja på Flokken før hu lavmælt ropte på meg, med ett snev av panikk i stemmen.. Kidsa sendte hu inn på våras rom før hu durte ut mot vaskerommet, sikkert for å sjekka om det va låst der..

Mens hu fortsatte å ropa på meg med dempa røst, nå med litt stigande desperasjon i stemmen.. Eg såg heilt klart muligheten for å kjøra ein liten skøyarstrek på Kånå.. Så eg luska meg rundt hjørna te vaskeromsdørå, og tok i dørhandtaket der og, når eg høyrte Kånå skritta inn..

Kånå gispa te der inne, og spant ut i stuå igjen..

 

Eg skyndta meg videre rundt hushjørna og mot terrasse dørå, å sko akkurat te å kjenna litt på den og.. Men då såg hu meg ute i mørket, før eg fekk nådde fram.. Ellår det vil sei Kånå såg ein krumbøyd skygge i nattens mulm, og stivna te som ein stokk, midt i stuå .. Armane røyk opp te kjeften før hu slapp ut ett lite desperat skrik..

 

 

Eg innsåg sjølsagt alt for seint, at nå hadde eg muligens dratt denna spøken litt for langt.. Så eg skyndta meg mot inngangs dørå våras, og banka på.. Me har jo ringeklokka, men eg tenkte at den skingrande ringeklokkå kanskje hadde blitt for mye akkurat då, i den tilstanden Kånå va i..

Men eg trur ikkje akkurat det va ett sjakktrekk, for det blei musestille der inne.. Så eg gjorde meg te kjenne og prøvde å sei at det bare va meg.. Maen hennas..

Gudhjølpe meg.. At detta gjerna va langt over middels på skalaen av ka som e greit, når man kjøre ein liten fantastrek på Kånå.. Det formeligt lyste ut av augene på Kånå.. Eg hadde vel egentlig forstått det allerede utenfor vaskerommet.. Men i iveren itte å ha det litt skoi, hadde den fornuftige hjernedelen slått seg av.. Eller blitt overmanna av den irrasjonelle delen..

For det va lenge siå eg har sett Kånå så sint.. Kanskje ikkje siå den gangen når eg farga alle Lucia klærnå te Kidsa rosa.. Kvelden før Lucia feiringå i barnehagen, for nåken år siå.. I iveren itte nåken bonus poeng, i ein ellers travel hverdag..

Eg måtte dyrt og hellig lova å aldri, ALDRI, finna på nåke lignande.. Då kom hu te å riva pongane av meg, ittepå..

 

Det va ikkje anna å gjør, enn å legga seg flat som ei pannekaka..

Mens eg med den eina håndå på hjarta, måtte lova å aldri skremma hu sånn igjen..

Mens den andra håndå, bakom ryggen..

 

Lagde ett diskret lite lygekors.. Det e jo best å ta sine forhånds regler.. Man vett jo aldri når ein god mulighet te litt humor i hverdagen, byr seg..

 

Siste Dansen på Haugar huset….

Bildet fra Haugar sine sider…

 

Eg sitte med Han i Midten og ser på ein serie han lika så godt… Det handla om ein familie med 4 barn… Good luck Charlie, trur eg han hette…

Nå har me sett 3-4 episodar, og det slår meg at det e nærmast ein blåkopi av livet her i heimen.. Sikkert derfor Han i Midten sitte her og humra og ler.. Fordi han kjenne seg kanskje igjen..

Eller kjenne oss andre i familien igjen..

 

F.eks når fatter’n i familien seilte ner trappene, med baby’en flagrende i luftå… Han rakk akkurat å redda seg inn i bånn av trappå.. Og fanga den flyvande baby’en..

Det minna jo mistenkeligt om når Kånå seilte ner trappene med Litlajentå i fanget, hu klarte heldigvis å sikra Litlajentå.. På bekostning av ryggen og skinkesteikjå…

Ellår når babyen gulpa mitt i fleisen på eldsta jentå i hus… I serien på tv… Så e akkurat som når Eldstemann fekk seg ein kraftige gulpedusj, når han holdt Mini’en ein av dei første gangene…

 

Det e jo litt herligt å kunna le litt av seg sjøl, og alt det galna se skjer rundt oss… Og det mangla ikkje på det her i huset.. Nå har det jo blitt såpassa gale, at me har hatt ein journalist på besøk og…

Og fått ein artikkel i Sveio Bladet om Bloggen

Det e jo heilt sprøtt… Kånå klikka jo i vinkel når eg sa at ein journalist ville komma og snakka med oss… Det kom ikkje på tale at hu stilte opp på nåke sånt… Detta fekk eg fint stå for sjøl, siå eg holdt på med denna her hersens bloggen…

Men hu mjukna litt når hu høyrte at det va Sveio Bladet, og ikkje Haugesunds Avis , ellår nåke større…

Men fortsatt fekk eg stå for det sjøl…

Men det gjekk nå greit.. Hu for nå her å svinsa og svansa når journalisten va her…

Ein flott artikkel blei det og… Men eg må jo innrømma det eg og, det har tatt litt meir av enn eg nåken gang hadde drøymt om…

2450 følgerar på Facebook siå har det blitt nå, masse flotte kommentarer og nå ein artikkel i Media…

 

Det hadde eg aldri førespeilt meg når eg begynte med detta her… Men det e jo kjekt og, eg ska vær så ærlige å innrømma det.. Man blir litt “hekta” på gode tall…

Altså mange leserar, mye “likes” på Facebook og gjerna nåken delingar og kommentarer og…

Men eg kjenne eg e litt meir avslappa nå, enn i begynnelsen… Kor eg itte ein toppnotering, gjerna fekk heilt angst… Og lurte på kossen i all verden eg sko overgå det innlegget, se gjerna tok litt av…

Og gjerna endte opp med å tvinga fram ett halvslarve innlegg, se ikkje ligna nåkenting og ikkje akkurat va så voldsomt bra… Men man lære så lenge man leve, så hvis eg mista litt fatningå nå, tar eg det heilt med ro…

Plutselig så komme innleggene, så perler på ei snor…

Norsk Lek og Park

Man vett jo aldri heilt ka så tar av ellår ikkje heller … Det e litt som når siste dansen kom på Haugar huset i ungdommen, og man febrilsk begynte å tråla lokalet itte hu man hadde ett godt øya te…

Nåken ganger traff man blink, og fant na før nåken andre gjorde det… Og gjerna endte opp med fast forhold ei uka eller to…

Mens man andre ganger va litt sein i avtrekket, og endte opp med hu høga, så man ikkje rakk lengre enn opp te puppene på…

Sånn e det med innleggene og… Nåken tar av med eingang… Mens andre bare fade ut i internettets skyggedal…. Som mørket i salen på Haugar huset…

 

Men igjen…. Og det blir nesten ein klisje detta… Men eg må jo bare få takka alle dåkke leserar, se stikke innom, blir følgerar på  Facebook og kommentere og dele på innleggene…

Nåken har til og med tipsa Sveio Bladet… ;-D

Så Tusen Hjertelig Takk…. Igjen…

Te dåkke alle…. Dåkke e heilt fantastiske…

Mvh Han i Bodå…

 

Svoger min, Svigerfar og den berømta Gulrotkakå…

1b457fe8b4998bbd59d416e0fbc43415
Bildet fra www.godt.no

″Me vil sjå film….  Ropa de i baksetet

Me va på vei te byen i selskap igår, i den “nye” gamle bilen vår… Flokken digge an, eg har skrudd meg ihjel på an og Kånå bare klaga på an… Sjøl om hu ikkje har kjørt an ennå…

Det e ein -97 mod. Grand Voyager med kaptein stolar og dvd spelar i taket, det e det flokken lika.. Men an e mørkegrønn metallic, har kremfarga interieør og ein bulk her og der..

Nåke eg ikkje e heilt sikker på at Kånå e så fornøyd me…

Men hjølpe meg, me ska ikkje vinna konkurransar med an. Den ska frakta oss fra A te B …

For all del, eg ska ikkje legga skjul på at det gjerna ikkje e nåke smykke… Men an starta kvar morgen ( Te nå…) , går så ei klokka og bruka masse bensin…

Sånn e det… Man kan ikkje få alt i ein bil, se ska romma meg, Kånå og heile Flokken ..

 

Men me sko jo i selskap, det va det eg sko fortella om… Ellår ikkje akkurat om selskapet.. For det foreløp seg så alle andre selskap pleie å gjør, for vår del…

Ganske kaotiskt, på ein måte.. Men det gjekk nå forsåvidt skrekkelegen greit igår, egentlig… Flokken va ikkje heilt på styr, sikkert fordi me mangla Eldstemann så e på ferie hos Farmor å nyte ungkarslivet…

 

Jaja, me hadde jo nesten ikkje kommen inn dørene.. Før min kjære svoger begynte å fortella om kakå han hadde laga…

Gulrotkaka til og med…

Det følgte jo med ein heile forklaring på forskudd om koffår han hadde baka denna her kakå … Nåke om loddtrekning og jobb.

Eg fekk det ikkje heilt med meg…

 

Nesten før han hadde begynt denna her stolte beretningå om kakå, forstod eg kossen resten av kvelden kom te å bli, for meg…

Et evigt ” Jaja, Frode… Sjå ka han der svoger’n din kan !!” både i vokabulær og blikk form, fra Kånå…

Og eg hadde ikkje tenkt på det eingang, før det kom…

″Ja … An kan det, han der svogeren din Frode… Sa Kånå ..

″Kan ikkje huska at du har baka, dei siste 10 årå ..? … Gneldra hu videre…

Eg satt der me kjeften fulle, men det rant heldigvis ikkje øve..

Det kunne blitt stygt…

Når man har høyrt på ein tirade i fra heimante og te byen, om denna her “Bilen” hu ikkje akkurat e heilt fornøyd med … Så kjente eg det begynte å bli varmt i toppen… På ein måte…

Og eg har “blikk” eg og…

Så eg sendte Kånå ett ” Hvis ikkje du tia nå, så blir det ikkje julakvelden på deg på leeeeenge… ” blikk….

Så sjølsagt virka akkurat lika godt, som eg hadde trudd …

Eg fekk et blikk i retur ….  Nakkahårå reiste seg, hjernebarken frøys te is og frostrøyken stod ut av kjeften på meg, mens tennå fekk klapperslange refleks ..

Når eg kom te hektene igjen, gjekk eg og satte meg ved bordet, langt fra Kånå…

For sikkerhets skyld..

Eg havna ved siden av Svoger min, se va i god gang med å legga ut om denna her berømta Gulrotkakå si…

″Ja, gjekk med ein kg gulrøtter vettu… Fortalte han ivrigt øve bordet, te Tantå te Kånå..

Svigerfar satt på siå av hu, og fulgte sånn halveis med…

Eg helte kaffi oppi te meg sjøl, og sendte an videre te Svigerfar… Sjølsagt kunne eg spurt om han ville ha, og skjenka oppi te han..

Men det har eg gjort før, for nåken år siå …

Den gangen smila han så fint te meg og sa

″Ja. takk ska du ha… Du e nå flinke og du Frode…

″Jojo, takk takk og værsego… svara eg, øverraska av detta uventa komplimentet …

″Ja .. Du hadde vært ett godt kåneemne te ein homo… repliserte han… Mens latteren humra heilt i fra knernå og opp…

Så itte den gangen, får han skjenka seg kaffi sjøl… Eg e enkel sånn… Eg e ikkje langsint… Eg syns bara det e te pass te han…

Skoyar han der svigerfar…

 

Men Svoger min satt altså der å la ut om baking, fremgangsmåte og oppskrift med Tantå te Kånå…

Se følgte interresant med…

Hjølpe meg, her sitte han å diskutere bakverk, så om han e reine mesterbakaren…

Det e jo tross alt bare ei Gulrotkaka..

Kor vanskeligt kan det vara da?? .. Det e vel ikkje nåke hokus pokus… Nåken ingridienser oppi ei bolla, litt omrøring før man skuffa na inn i ovnen…

Sko jo trudd det va årets begivenhet..

Det e jo ikkje det… Alle vett jo at han e flinke i heimen..

 

Det hadde vært ein mye større sensasjon om eg hadde surra i hop ei kaka… Så ikkje har baka på minst 10 år…

I følge Kånå…

Då burde man liksom fått litt “kred” for å ha fått te nåke… Når man gjør nåke uventa..

Jaja, det ska jo ikkje alltid handla om meg.. Må jo gå an å tåla at andre og fremsnakka seg sjøl litt.. Det e jo ikkje som om eg og svoger min har nåke konkurranse om å vær best liksom…

Ikkje i det heila tatt…

Uansett har eg slått an ner i sokkane når det gjelde å laga ungar..

Så nåke e nå eg og best i… Uten tvil .. Tenkte eg for meg sjøl…

 

Mens eg tok ett stykke av denna her allerede godt fremsnakka gulrotkakå..

An legge jo liksom listå høgt og då, sitta der å legga ut om denna kakå, så han har baka…

Fallhøgden blir jo bare større og større, jo meir han legge ut om na.. Spør du meg..

E jo lov å vær litt ydmyk.. På ein måte..

 

Eg sette skjeiå i kakebiten og putta an i kjeften… Og begynte å tygga…

Gudhjølpe meg og herrens hærskare…

Eg fekk nesten umiddelbart ein sånn euforisk smaksopplevelse i munnen… Kakebiten smelta som smør på pannå i kjeften…

Eg sleit med å skjula gleden øve smaken av ei perfekt  gulrotkaka… Bakt av svoger min..

Aldri før har eg smaka ei gulrotkaka, se smaka så godt… Kremen på toppen satt perfekt te resten av kakestykke…

I iveren klarte eg ikkje å hindra nåken godlydar slippa ut innimellom tyggingå..

Hu smaka så godt, at eg turte nesten ikkje sjå opp eingang… Å eg så egentlig nesten ikkje likte gulrotkaka, eingang…

 

″E det godt, Frode… Spør svoger min…

Eg kunne prøvd å lata som om hu va heilt middelmådig, men kvart muskeltrekk i fjeset hadde fortalt sannheten…

Det va ikkje aent å gjera, enn å ta nederlaget så det va… Å innrømma at den gulrotkakå va nåke av det besta eg har satt tennå i, på kakefronten.. På lang, lang tid…

 

Og innimellom fjuskingå te “god”bilen på vei heimøve, mens Atlantis gjekk øve “storskjermen” i taket og flokken begynte å siga inn i dvalemodus…

Tinte Kånå opp igjen og… Der hu satt og så mismodigt på det kremgula interiøret…

Når eg snudde meg mot na, smilte og sa…

″Eg bare tulla med det “Julakveld” blikket , altså….

Myggen…

Satt å leste litt på den gamla bloggsiå, når eg kom øve denna…

Så i dissa myggtider, komme det ein liten oppfordring, ellår huskeregel …


 

Gammalt visdoms ord fra Karmøy, se eg høyrte frå an Kristian Valen….

“Det e ikkje før ein mygg landa på rognposen, man skjønne at ikkje alt kan løysast med vold”

Ha ein strålande mandag….   ;-D

Kåner e goe og ha… Rett og slett… :-)

 

Mallorca 2012 115

 

Eg vakna te ein nydelig morgen idag… Og ein Mini med Ipad sittande i sengå, sjåande på Jake og Sjørøverne..  Me forflytta oss inn i stuå, så Kånå fekk sova litt te..

Eg syns det e heilt greit å stå opp med Flokken i helgå, siå Kånå tar de kvar dag i ukå.. Egentlig gjerna ikkje meir enn ka man kan forventa av ein Fatter’n, se stikke på jobb før fuglane fise om morgenen…

Og eg har ei Kåna av ypperste klasse, om eg må få sei det… Sjøl om hu får litt tyn… Her på bloggen..

Men det e jo ein blogg sett fra Fattern’s synspunkt, så sånt nåke må man bare rekna med… Sjøl om hu e limen i familien, den se holde orden på hverdags kaoset.. Hadde me ikkje hatt hu, trur eg me hadde slete “litt” …

Sånn e det vel i sjå dei fleste familiar, vil eg tru…

Bak einkvar staut mann, står ei Kåna fra øverste hylla… Stort sett…

 

Det e jo ein kjennsgjerning at for å få ein familie, e man gjerna nødt te å finna seg ei Kåna… Hvis man e ein mann…

Jaja, nå i deia nymotenes tidene me har, e det jo nåken Kåner se finne seg ei Kåna og…. Men det ska me ikkje ta føre oss på denna bloggen… Det holde me ei Kåna i hus + ei litå Kåneklona på 5 år…

Kossen hadde det f.eks gått om me ikkje hadde hatt Kånå… Det har eg egentlig ikkje tenkt så mye øve… Eg fekk prøvd meg ein gang, når hu og Mini’en lå på nyfødt-post og eg drog på ekspidisjon te Danmark med resten av Flokken…

7 dager på tur, uten nåken se tok kontroll, laga mat te oss ellår vaska kler…

Det gjekk det og… Såvidt..

 

Men f.eks når me ska på tur… Kor mangen av oss staute mannfolk har pakka kofferten…? .. Jo, kanskje vår egen.. Men te resten av flokken da? … Om man har 1,2 eller 14.. Så må det pakkast te dei og..

Eg har mang ein gang blitt blåst av banen, når me gjerna i syden plutselig får behov for nåke se eg garantert e sikker på at ligge heima.. Astma medisinene f.eks.. Men, neida.. Sjølsagt har Kånå tenkt på det…

Eller solhatt te Mini’en… Eg hadde aldri tenkt på det.. Ladere te Ds’er, ipad eller andre dippeduttar se må ladast.. Sjekka at pass’ene e gyldige… Listå e lang øve ting Fatter’n hadde glemt…

 

Åsså alt detta mange av oss mannfolk tar for gitt… Mat på bordet (og i kjøleskapet) , klesvask (inkludert bretting og logistikk) og andre huslige ting… Se mangen av oss mannfolk ikkje “ser” …

Altså, klesvask… Der e eg forsåvidt sendt i eksil, itte ein famøs episode rett før Lucia dag i barnehagen… Kor eg kom i vannvare for å legga nåke knallrødt, inni maskinen med Lucia klærnå…

Gudhjølpe meg… Alt va rosa… Ikkje akkurat nåke suksess… Men, så igjen… Det komme jo heilt ann på kossen man ser på det… 😉

 

Nei, me e prisgitt våre Kåner me mannfolk rundtomkringfallera… For laga mat der komme eg gjerna og te kort, altså for all del.. Eg kan laga mat, men ikkje sånn se Kånå laga mat…

Eg bruka minst ein halv dag bare på å forbereda det eg ska laga… Å så ska man jo rydda underveis… Dandera det litt fint på tallerkenen, så det ser innbydande ut…

Du vett, flokken hadde vel gjerna daua av sult, sko eg stått for matlagingå…

For der eg møysommelig miksa i hop nåke…

Laga Kånå frokost, middag og kvelds i ein sånn halsbrekkande fart, at det sko jo ikkje vært mulig.. Farseboller, kjøttkaker og andre middagsrettar e på bordet før man får sukk av seg…

 

Vasking og renhold i heimen, der har eg kommen meg… Eg “kan” finna på og ta støvsugaren fram, vis eg ser det e skittent på golvet.. Det har hendt at eg til og med har vaska golvet ein gang og 2…

I lykkelig forhåpning om “bonuspoeng”… Se eg sjølsagt ikkje fekk…

Av og te rydda eg itte flokken når de har lagt seg og… Ellår det gjør me forsåvidt nesten alltid, om de sove eller ikkje…

Eg kjeme meg ivertfall… Det e ein prosess under utvikling, det mesta .. Egentlig..

 

Så Kåner, dei e jaggu meg goe å ha… Sjøl om det e litt kjekt å blogga litt på deiras bekostning, så trur eg folk skjønne den underliggande humoren og det man gjerna lese mellom linjene…

At det gjerna e ein slags hyllest te Kånene, heile innleggene i ny og ne…

Og at det i grunnen e meg sjøl, eg forsåvidt sette litt i gapestokken… Eg håpa ivertfall dei fleste får det med seg..

 

Her ein dag, for ei stund siå… Så trudde eg nesten Bloggen hadde utspilt si rolla… Nesten… At eg bare kunna legga ner heila siå…

For Kånå kom betutta heim ifra svigermor, se sammen med svigerfar e ivrige leserar…

Og sette seg i sofa’en med ei forfjamsa mina… Og sa te meg at nå må eg snart roa meg ner, med denna bloggingå… For hu hadde fått påpass i fra svigermor…

Om hu va såpassa strenge med meg.. ?

Stakkars meg, liksom…. Det va gjerna på tide hu ga meg litt “Slack”…

Eg holdt på å detta ner av sofa’en… For ein gangs skyld, va det eg se fekk dette her krampelatter greiene i knernå… Mens Kånå satt nåke motlaus i sofa’en…

Tjera vena meg… =D

 

Men sjølsagt har eg fortsatt… Eg kunne jo ikkje gi meg for det… =D

 

Men nå må eg rett og slett slutta av… Kånå må vekkast og ting må gjerast her i heimen…

Me får besøk idag…

Og det får dåkke nok behørlig høyra om seinare her på bloggen… Heilt klart…

Kanskje andre plasser og… 😉

 

Vent og se… Det e spennande tider for tiden….

E det for godt te å vær sant, så e…… :-D

launch
Bildet av Jillian Ailsa

 

Her ein dagen så va eg innom det uungåeliga kaoset se kan oppstå, når man i full forståelse av at harmonien har lagt seg øve stuå, og stikke ein tur på toalettet for å letta på trykket ..

Det e liksom ikkje bare der man plutseligt sitte med ett rabalder uten like, når man trudde at roen hadde senka seg øve heimen…  Nei, det e så ufattelegen mange andre hverdagslige gjøremål, se i utgangspunktet ikkje utgør noen arena for ragnarok…

Men se alikavel, ende opp med full oppstandelse, hurlumhei og kaos fra ein aen verden…

 

F.eks rundt spisebordet… Og hos oss, spesielt middagsbordet… Det kan i forskjellige settingar utarta seg te reina haraballet… Ett reinspikka kakafoni av ett middags slabberas…

Alle sitte fint i starten, så finne gjerna Litlajentå ut at hu ska ha sugerør i saftglasset… Sånne med spiral på av hardplast, se me bare har 2 av…. Han i Midten vil og ha, og finne seg det andra…

Då vil Mini’en og ha, men det e jo ikkje fleire… Hverken Litlajentå ellår Han i Midten har tenkt å vær gavmilde…

Ett halvslarve nåke utslitt grønt sugerør med bare ein sving, e ikkje godt nok… Ikkje i nærheten eingang… Mini’en går inn i full konsert modus…

Enden på viså e at me gjerna tar vekk alle sugerørene… Så har me plutseligt ein trio… Ein spinnvill heavy metal Trio, med null melodisk sans… Eldstemann går fra bordet, med halvspist middag… Han orka ikkje bråket …

 

Tjera vena meg…

 

Ellår når det e badetid… Man sette dei to minste i badekaret, de kosa seg med badelekene og det e fritt fram for å gjør andre gjøremål.. Mens trollene leka så fint i badekaret… Trur man…

5 minutt ittepå, e alt badevannet man hadde helt i badekaret, fint parkert på badegolvet… Pyjamasene man hadde lagt klar i “trygg” avstand, kan man vri…  Man svømme te badekaret og plukka dei to gladlaksane ut av karet …

Når trollene e plassert i ladekassane sine går man mot badet… Men i løpet av den lange veien på 2-3 meter får man ett anfall av Alsheimer, å glømma at badegolvet e blitt badebasseng… Og seile rett i bakken itte å ha entre badet litt for fort…

Og ende opp med livet passerande i revy øve netthinnå, mens man forbanne seg sjøl øve å ha forlatt de aleina på badet…

 

Åsså leggetid… Se alltid starta fint med koselig sang, litt lesing av bok før det e litt kos, klapp og nuss… Så forlate man rommet i den tro at nå har Mini’en lagt seg fint, og går gjerna for å synge litt for nestemann…

Man har ikkje kommen gjennom førsta verset eingang, før “Van Halen” ropa itte drikka….

Man går og finne vann og treffe Litlajentå på vei ner fra rommet sitt, når man e på vei opp igjen  … Hu ska på do… Men der e det opptatt, nåken andre har sett sitt snitt te å få litt tid for seg sjøl….

Litlajentå får panikk… Hu må tissa såååååå masse….

Kånå klikka i vinkel…. ALDRI får hu sitta i fred…

Det har hu forsåvidt litt rett i… Av ein eller aen grunn må alltid Litlajentå tissa nåke heilt forferdelig, om hu oppdaga at Kånå har lurt seg på do…

Kånå marsjere ut og forbi med ei morsk grimasa om fjeset…

 

Når Litlajentå e ferdig og plassert i seng… Må plutselig Mini’en på do…

“Du har bleia, formane man inn te han… Men då ska sjølsagt fjotten pottetrena…

Men prøva man på dagen… Med pottetrening, e det totalt håpløst…

“Eg har jo bleia, seie han då…

 

Då høyre Litlajentå at Mini’en e våken… Og blir blodigt fornærma….

“Uuuuurettferdig…. !!!  … Kauka hu fra rommet sitt…

 

Kan jo bli tullerusk av mindre vettu…

 

Også har man jo situasjonen kor man gjerna har hatt Han i Midten med seg på handletur… Og han har lova dyrt og helligt om å ikkje fortella dei andre at han har fått seg ein slikkepinn….

Man kjøre heim og parkere i gården… Han i Midten springe inn i forveien…

Mens man sjøl tar med seg varene, og går lykkeligt mot dørå, itte endt handletur se gjekk forholdsvis glatt… Fordi man bestakk Han i Midten med ein slikkepinn…

Men har ikkje trødd øve dørstokken ein gang, før dei 3 andre i Flokken står å hyle og skrike rundt deg, se holsultne fuglaungar i ett reir…  Om det stemme at Han i Midten har fått snop… Den fysakken har jo ikkje klart å holda kjeft…

Man har jo ikkje kjøpt nåke te dei… Han lovte jo å ikkje sei nåke, han se va med… Å ikkje springa sporenstreks inn, å hovera øve ka han har fått….

Typiskt…

 

Eg kunne holdt på te imårå…. Det e jo egentlig sånn se man lære om alt slags sånne super tilbud, på Facebook, f.eks.. Ellår lignande

E det for godt te å var sant, så e det stort sett det… !

Og alle sånne statusar, annonser ellår skrapelodd blir stempla som svindel…. Reinspikka ondskapsfull svindel, for å lura oss late godtroande Nordmenn…

 

 

Akkurat se alle bøker man kan kjøpa om oppdragelse, barnepedagogikk og  alle “Hvordan få kontroll på Kidsa” bøker…

Høyres det ut som om det e for godt te å vær sant…. Så e det sannsynligvis det…

 

Men høyre man ett pip om at det e svindel ? …

 

Når man f.eks har kjøpt ei bok fullspekka med “super gode råd”, “garenterte metoder” og andre lignande greier…

Se uansett kor mye man prøve de, virka akkurat lika mye se om man prøvde å få hunden sin te å snakka… Kanskje virka det ein gang, før kidsa forstår at man har blitt svindla… Og klok av skade, aldri går på limpinnen igjen…

 

Det e jo omtrent så e sei at ein forgasser te Toyota passe på alle bilar… Men an gjør jo ikkje det… Nesten ingen bilmotorar e like…

Det e hellår ikkje ungane.. Heldigvis…

 

 

Nei….

E det for godt te å vær sant… Så e det garantert det…

 

Hjølpe meg…..

Ka i alle dager va det eg begynte å skriva om… Egentlig… ??

 

Jaja… Satt jo se ei kula den … Alikavel…  😀  😀  😀

 

Travle tider.. Rett og slett.. ????

 

Ny_logo

Heisann..

Det har vært litt stille dei siste dagane, og det her sine årsaker..

Som nevnt før så har eg full jobb, Kåna og Flokken og så drive eg jo denna her fantastiske kjekke bloggen og..

Men i ny og ne, så må det drivast litt vedlikehold…

 

Og akkurat nå, så har det vært Bloggen sin tur te å få litt designmessige endringar..

 

Så dei siste kveldane har gått te å finna ut av ett design, se kan passa både dåkke leserar bedre, men og mine samarbeidspartnere..

Og det har ikkje vært lett… Får man ein super ide, se kan vær skikkelig tøft for dåkke leserar.. Så passa det absolutt ikkje inn i det å ha annonsører..

Og Vica Versa..

 

Sjølsagt, så landa eg og bror min Tore, se e sinnsykt kjekk og ha te design hjelp..

(Tusen takk for all konsulering te nå, Tore.. )

På at uansett kossen me snur å venda på detta.. Så e det dåkke leserar se e dei viktigaste aktørane, her inne på bloggen…

Så fekk det vær opp te oss å få sy inn samarbeidspartnerane på ein sånn måte, at det hverken e forstyrrande, irriterande ellår designmessigt stygt, for dåkke leserar…

 

Det e jo tross alt pga dåkke at eg har endt opp med samarbeidspartnere…

Derfor syns eg det e viktigt at det e dåkke se blir tatt mest hensyn te, angående designmessige forhold og …

Det ska vær lett for dåkke å finna fram, liksom..

Men sjølsagt må me få fram samarbeidspartnerane våre og, men på ein god måte…

 

Og eg vil og benytta anledningen te å takka dåkke… Ja, alle dåkke se e inne å lese om oss, engasjere dåkke på innlegg og kosa dåkke med våre hverdagslige sprell i heimen…

Eg prøve så godt se eg kan å svara kvar enkelt se kommentere, for dåkke har jo tross alt tatt dåkke tid te å både lesa og gjerna kommenterta ..

Det e ikkje alltid eg rekke øve alle, men eg får meir eller mindre med meg alle dei her herlige tebakemeldingane dåkkas ..

Men, tusen millionar takk… ????????

 

Når det gjelde samarbeidspartnerene våre, så vil eg takka dei og, for at de stille opp…

De har tross alt levert nåken flotte premiar i det sista, se har kommen dåkke leserar te gode.. Og eg håpa me ska finna på masse fleire kjekke sprell og flotte premiar framøve..

Se dåkke leserar kan engasjera dåkke på, og gjerna vær med å vinna… Ellår ha nytte av…

 

Eg må jo bare få sei at det har vært sinnsykt gøy å sjå kor mange se har engasjert seg, og vært med på dei sprellene me har funne på te nå…

Det gjør at me kan fortsetta å gjør sånne ting, se komme dåkke leserar te gode…

For det har og vært litt viktigt for meg, at dei eg samarbeide med, gjerna kan gi noe tebake te dåkke leserar…

 

Hjølpe meg…

Så blei det jaggu meg ein avhandling om detta og…

Men då har dåkke ivertfall fått vita litt om koffår det har vært litt lite innlegg dei siste dagane..

For det mangla ikkje på inspirasjon..

Det ska ivertfall vær heilt sikkert… Og plutselig, så e me på gang igjen, vettu..

 

Ha ein strålande dag og kveld videre..

Mvh Han i Bodå… ????????